ก่อนลูกค้าคำแรก…ร้านเตรียมมาหลายชั่วโมงแล้ว

เวลาลูกค้านั่งลงและมื้อเริ่มขึ้น ทุกอย่างดูเรียบง่ายและลื่นไหล แต่ความเรียบง่ายที่เห็นตรงหน้านั้น คือผลของหลายชั่วโมงก่อนร้านเปิด เชฟมาถึงตั้งแต่เช้า คัดของ พักปลา หุงข้าว เช็ดเคาน์เตอร์ ลับมีด และซ้อมจังหวะในหัวว่าวันนี้จะเสิร์ฟอะไรเรียงลำดับยังไง ที่ทุกอย่างดูง่าย ไม่ใช่เพราะมันง่ายจริง แต่เพราะงานที่ยากที่สุดถูกทำเสร็จไปแล้ว ก่อนที่ลูกค้าคนแรกจะเดินเข้ามา ความราบรื่นที่เห็น คือความวุ่นวายที่ถูกจัดการเรียบร้อยตั้งแต่ก่อนหน้า เหมือนภูเขาน้ำแข็งที่เราเห็นแค่ยอดโผล่พ้นน้ำ แต่ส่วนที่ค้ำให้มันตั้งอยู่ได้ คือก้อนมหึมาใต้ผิวน้ำที่ไม่มีใครมองเห็น ความสมบูรณ์ของมื้อหนึ่ง จึงไม่ได้เกิดในชั่วโมงที่ลูกค้าอยู่ แต่เกิดในชั่วโมงก่อนหน้าที่ไม่มีใครอยู่ดู ครั้งหน้าเวลาคำแรกมาถึงอย่างพอดิบพอดี ลองนึกถึงสิ่งที่เกิดก่อนหน้านั้นดูครับ เพราะความพอดีที่เรารู้สึก มักเป็นผลของการเตรียมที่เรามองไม่เห็น ของที่ดูง่ายที่สุด มักเป็นของที่ถูกเตรียมมาหนักที่สุด ถ้านึกภาพเบื้องหลังนี้ออกแล้ว คอมเมนต์ "นึกออก" ไว้หน่อยครับ

← บทความทั้งหมด สำรองที่นั่ง →