คนจำปลา…แต่เชฟไม่เคยลืมข้าว

เวลาคนเล่าถึงโอมากาเสะมื้อหนึ่ง เขามักเล่าถึงปลาที่ได้กิน แต่สิ่งที่เชฟคิดถึงตลอดทั้งมื้อ กลับเป็นสิ่งที่ลูกค้าแทบไม่พูดถึง นั่นคือข้าว เพราะข้าวคือพื้นของทุกคำ ถ้าข้าวพลาด ต่อให้ปลาดีแค่ไหน คำนั้นก็ไม่สมบูรณ์ ที่เชฟหมกมุ่นกับข้าว ไม่ใช่เพราะปลาไม่สำคัญ แต่เพราะข้าวคือสิ่งที่ต้องนิ่งที่สุด อุณหภูมิ ความชื้น ความแน่น รสส้มสายชูที่ผสม ทุกอย่างต้องพอดีในทุกคำ ตลอดทั้งมื้อ เหมือนเพลงที่เราจำได้แต่เสียงนักร้อง ทั้งที่จริงคนแต่งทำนองต่างหากที่ทำให้เพลงนั้นอยู่ในใจเรา ข้าวก็เป็นทำนองเงียบ ๆ ที่อยู่เบื้องหลังทุกคำ ความอร่อยของซูชิ จึงตั้งอยู่บนสิ่งที่คนมองข้ามที่สุด ครั้งหน้าลองตั้งใจชิมแค่ข้าวเปล่า ๆ สักคำดูครับ แล้วจะเข้าใจว่าทำไมเชฟถึงให้ความสำคัญกับมันไม่แพ้ปลาเลย เพราะฐานที่ดี คือสิ่งที่ทำให้ของดีข้างบนเปล่งประกายได้เต็มที่ ถ้าจากนี้จะลองสังเกตข้าวให้มากขึ้น คอมเมนต์ "จะลอง" ไว้หน่อยครับ

← บทความทั้งหมด สำรองที่นั่ง →